2 posts tagged “کاراته آشیهارا”
هیدایوکی آشیهارا(1995-1944)
هیدایوکی آشیهارا در5 دسامبر 1944 در حومه شهر هیروشیما به دنیا آمد . آشیهارا در کنار مادر بزرگ و پدر بزرگ خود در دهکده کوچکی به نام نومیچو بزرگ شد . او کودکی ناآرام بود و اغلب با بچه ها به دعوا می پرداخت . برای تخلیه انرژی سرکش خود در10 سالگی به تمرین کندو پرداخت و برای اولین بار با بودو آشنا شد .
در سال 1960 آشیهارا در15 سالگی به توکیو رفت و در یک پمپ بنزین مشغول به کار شد . او در آنجا 6 سال کار کرد . در سپتامبر 1961 ، آشیهارا وارد یکی از دوجوهای کاراته شد ، او تمرینات و مبارزات سخت و واقعی آن را دید ، آن چیزی بود که او عاشق آن بود. نام آن دوجو در آن زمان دوجوی اویاما بود اما بعدها به دوجوی هونبوی کیوکوشین کای تغییر نام یافت .
آشیهارا در آنجا هر نوع تعلیم موجود را فرا گرفت و در نتیجه این مداوت و پشتکاری خود ، 26 مارس سال 1964 به اخذ درجه شودان (دان اول) نائل شد . او در آن زمان فقط 19 سال سن داشت و در دوجو در کمیته حریفی برای وی نبود.
در سال 1966 به عنوان یک مربی در دوجوی هونبوی کیوکوشین کای مشغول فعالیت شد . او این وظیفه خویش را به خوبی ایفا نمود و در نتیجه این کوشش ها ، افتخار رفتن به برزیل جهت گسترش و تعلیم کاراته کیوکوشین را یافت و این رویای آشیهارا بود .
اما در این هنگام از بخت بد وی ، در یک خیابان ، آشیهارا مورد هجوم پنج نفر واقع شد و آشیهارا در این درگیری ، توسط پلیس بازداشت شد و با اطلاع هونبو ، آشیهارا از سمت مربیگری هونبوی دوجوی کیوکوشین کنار گذاشته شد . اما بعد از گذشت دو ماه بلاتکلیفی ، از وی عذرخواهی شد و آشیهارا این بار به دوجویی در نومورا از جزایر شیکوکو در جنوب ژاپن فرستاده شد .
بعد از سه ماه دوباره از وی جهت اعزام به برزیل ، به توکیو دعوت شد اما اینبار وی این سفر را نپذیرفت و ترجیح داد در نومورا بماند و هونبو با خواسته وی موافقت کرد . اکنون دیگر شهرت آشیهارا در نومورا و آن مناطق از ژاپن به عنوان مربی و مبارزی ماهر گسترش یافته بود .
پس از مدتی نومورا دیگر برای آشیهارا کوچک می نمود . آشیهارا تعلیمات خود را در دوجوهای بزرگ کیوکوشین در شهرهای دیگر اطراف همچون یاواتاهاما ، اووا و اوواجیما گسترش داد .
در این دوران آشیهارا مفهوم ساباکی ابداعی خود را توسعه داد و بدینسان سه اصل اساسی کاراته آشیهارا شکل گرفت . آمادگی و کاربرد چهار موقعیت ، اشاره شده در سمبل دایره ای شکل کاراته آشیهارا ، اصل اول می باشد . اصل دوم اهمیت زمان ، سرعت و سنجش فاصله (maii) می باشد و اصل سوم ، وضعیت یا ایستایش می باشد که همیشه بایستی با اخذ موقعیتی با قابلیت تحرک و برتری بیشتر بر حریف ، حفظ گردد .
آشیهارا به شهر ماتسویاما رفت و به زودی در آنجا نیز کاراته تعلیمی وی ، محبوب واقع شد . آشیهارا به آموزش نیروهای پلیس پرداخت . دانشگاههای اطراف ، باشگاه های کاراته را دایر کردند . شهرهای دیگری چون هیروشیما ، اوزاکا ، کیوتو ، کوبی ، نارا ، شیگا و... نیز شروع به دایر نمودن چنین باشگاههایی کردند . در ماه مارس سال 1978 عمارت و ساخت دوجوی ماتسویاما آغاز شد و در پایان همان سال آشیهارا به این شهر بازگشت . سال 1979عملیات ساخت پایان یافت و نام این باشگاه از سال1980 تا کنون به عنوان دوجوی هونبوی NIKO-Ashihara Kaikan می باشد .
آشیهارا همچنان وابسته به سازمان کیوکوشین کای بود ، اما برخی از مربیان شهرهای اطراف از توسعه باشگاههای کاراته وی نا خرسند و شاکی بودند . آشیهارا برای پایان دادن به چنین مخالفتهایی در ماه مارس 1978 در یک نشست اداری در شهر توکیو از فعالیت فعال و ریاست باشگاه های کاراته کناره گیری نمود و تنها خواستار فعالیت در باشگاه کاراته ماتسویاما شد . اما این تدبیر نیز کارساز نشد و پس از مدت کوتاهی به دنبال اصرار و پافشاری مربیان رقیب ، آشیهارا به اجبار از کیوکوشین کای اخراج شد و این زمینه ای شد که آشیهارا درماه سپتامبر سال 1980 سازمان بین المللی کاراته نوین آشیهارا را بنیان نهاد و با نامگذاری این سازمان به نام خود ، فرصت ادامه تعلیمات خود در کاراته را یافت .
پس از تشکیل NIKO (New International Karate Organization) ، آشیهارا درباره سیستم کاراته خود شروع به نوشتن چند کتاب نمود . اولین کتاب وی در سال 1983 به چاپ رسید . سه کتاب از وی در این خصوص انتشار یافت که دو کتاب وی به زبان انگلیسی ترجمه شده است . علاوه بر این ، آشیهارا سه حلقه فیلم آموزشی نیز دارد که امروزه نیز در حال استفاده است .
در سال 1987 نخستین نشانه های بیماری در آشیهارا دیده شد . آشیهارا از یک بیماری بسیار نادر ALS ( یک بیماری اعصاب ) رنج می برد . در اوایل دهه 90 بیماری وی شدت گرفت و وی در سن 50 سالگی در 24 آوریل 1995 فوت نمود و هزاران نفر در مراسم تشییع جنازه این استاد بزرگ کاراته برای ادای احترام حضور یافتند؛ کسی که صادقانه به تاریخ رفت .
